Nazwa użytkownika   Hasło   Pamiętaj mnie     Przypomnieć login?   Zarejestruj się  

Wyszukaj w portalu

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
 
 
 
 

 

Klasztor i kościół na Salwatorze w Krakowie.
Miejsce tradycyjnego opdustu, który odbywa się corocznie w "lany" poniedziałek.
Kościół wraz z klasztorem Sióstr Norbertanek, tworzy największy, po Wawelu, kompleks zabytkowy miasta.
 
 
 
Parafia Najświętszego Salwatora
Należy do najstarszych w Krakowie i obejmuje obszar historycznego Zwierzyńca.
Powstała przypuszczalnie w 1 połowie XII wieku. W 1183 r. została wcielona do Kościoła Norbertanek i od tego czasu jest z nim związana.
Na terenie parafii znajdują się trzy zabytkowe kościoły:
Św. Jana Chrzciciela i Św. Augustyna – kościół Sióstr Norbertanek
Najświętszego Salwatora – ul. św. Bronisławy
Kaplica Św. Małgorzaty - ul. św. Bronisławy
Kaplica Św. Bronisławy – Kopiec Kościuszki
 
 
 
Kalendarium parafii Najświętszego Salwatora
1148 Poświęcenie kościoła Najświętszego Salwatora.
1162 Jaksa z Miechowa funduje konwent Norbertanek i Norbertanów z kościołem św. Jana Chrzciciela i
św. Augustyna.
1183 Przeniesienie parafii z kościoła Najświętszego Salwatora do kościoła Norbertanek.
1241 Najazd Tatarów, zniszczenie kościoła i klasztoru Norbertanek.
1259 Śmierć bł. Bronisławy.
1494, 1527 Pożary kościoła i klasztoru.
1587 Spalenie Zwierzyńca w związku ze zbliżającymi się pod Kraków wojskami arcyksięcia Maksymiliana Habsburga.
1591-1643 Okres rządów ksieni Doroty Kątskiej, rozbudowa klasztoru.
1655 Zniszczenie klasztoru w czasie „potopu” szwedzkiego.
1656 Pożar kościołów Najświętszego Salwatora, Norbertanek i kaplicy św. Małgorzaty.
1662-1665 Odbudowa kościoła i klasztoru Norbertanek przez ksienię Annę Zapolską.
1670-1673 Restauracja kościoła Najświętszego Salwatora.
1689-1690 Budowa drewnianej kaplicy św. Małgorzaty przez ksienię Justynę Oraczewską.
1702 Fundacja na Sikorniku pierwszej kaplicy bł. Bronisławy.
1775-1777 Prace remontowe i przebudowa prezbiterium kościoła Norbertanek za ksieni Magdaleny Otffinowskiej.
1839 Beatyfikacja Bronisławy.
1856-1861 Budowa neogotyckiej kaplicy bł. Bronisławy na Sikorniku.
1910 Włączenie Zwierzyńca do Krakowa.
1932 Początek prac archeologicznych przy kościele Najświętszego Salwatora.
1976-2002 Gruntowne odnowienie kościoła Norbertanek staraniem Ks. Infułata Jerzego Bryły.
19. 08. 2002 Jan Paweł II zatrzymuje się przy kościele Sióstr Norbertanek i błogosławi parafię.
26. 05. 2006 Benedykt XVI zatrzymuje się na dziedzińcu klasztornym.
 
 
Historia parafii

Zwierzyniec (obecnie Salwator) to jeden z najstarszych ośrodków osadniczych na terenie Krakowa. Ok. 6 tys. lat p.n.e. przybyli tu pierwsi neolityczni osadnicy (pasterze, rolnicy). Pierwsze udokumentowane ślady osady ludzkiej pochodzą z V w. p.n.e. (kultura wschodniograwecka). W okresie wczesnochrześcijańskim (IX-X w.) Zwierzyniec stanowił silny ośrodek osadniczy państwa Wiślan (według legendy panońskiej, tu miał miejsce początek chrystianizacji Polski). Zwierzyniec jako wieś wzmiankowana jest po raz pierwszy w 1224 r. Nazwa okolicy Zwierzyniec zmieniła się w związku z powstaniem na tym terenie urzędniczej dzielnicy willowej nazwanej Salwator (proj. R. Bandurski - ok. 1908 r.).

W oparciu o wybudowany kościół Najświętszego Salwatora powstała najprawdopodobniej Parafia Najświętszego Salwatora. Kiedy rycerz Jaksa  Gryfita ufundował opactwo norbertańskie, losy Zwierzyńca  związały się z dziejami Panien Norbertanek (pomiędzy 1166 a 1185 r.). Nastąpiło wówczas wcielenie parafii Najświętszego Salwatora do kościoła klasztornego Norbertanek. Od tej pory tj. od XIII do XIX w. proboszczami na Zwierzyńcu byli Norbertanie. Po kasacie zakonu przez zaborcę, pracę w parafii kontynuowali księża diecezjalni. Pierwszym proboszczem został ks. Wawrzyniec Oprzędek (1881 - 1896).

Romański kompleks klasztorny Panien Norbertanek ufundował w 1162 r. rycerz Jaksa Gryfita z  Miechowa oraz sprowadził zakonników i zakonnice reguły św. Norberta (zakon męski istniał do XVI w.). W tym kompleksie wybudowano kościół pod wezwaniem Św. Augustyna i Jana Chrzciciela (konsekrowany w 1181 r. przez bpa Gedkę). Romańskie zabudowania klasztorne zostały kolejno niszczone i odbudowywane: najpierw przez Tatarów w 1241 r., potem przez pożary i powodzie, aż do tragicznego 1587 r., gdy prawie doszczętnie spłonął cały klasztor. W XVII w. przebudowano najpierw w stylu późnorenesansowym (proj. J. Trevano), potem zbarokizowano a w końcu odrestaurowane w XIX i XX w. z klasycystycznym i neogotyckim wyposażeniem. Zabytki:  romański portal z XIII w., klasycystyczna kolumnada z 2 poł. XVIII w. (wg proj. S. Sierakowski) zamknięta absydą z wizerunkiem św. Jana Chrzciciela (mal. W. Łuszczkiewicz w 1876 r.), barokowe ołtarze, malowidła (mal. F. Matzke w 1877 r.), trumienka ze szczątkami bł. Bronisławy na ołtarzu z obrazem Wizja Bł. Bronisławy (mal. W. Eljasz w 1849 r.).

 
 
Zabytki kościoła Św. Jana Chrzciciela i Św. Augustyna
Najstarsze fragmenty kościoła sięgają XIII wieku. Aktualny kształt kościoła pochodzi z czasów ksieni Doroty Kątskiej, która zainicjowała prace budowlane w 1596 r., zakończone w stanie surowym w 1604 r. Rozbudowaną i urządzoną świątynię konsekrował w 1638 r. biskup Tomasz Oborski.
Kościół składa się z prostokątnej nawy sklepionej krzyżowo z lunetami oraz węższego prezbiterium klasycystycznego. Polichromia na sklepieniu wyobraża świętych norbertańskich.
W przedsionku od strony północnej, przy wejściu głównym, na uwagę zasługuje romański portal z połowy XIII w. oraz krucyfiks z początku XVI w, odnowiony w 2011r.
Nawę z tyłu kościoła zamyka niedostępne dla wiernych oratorium Sióstr Norbertanek.
Na filarze przed oratorium znajduje się barokowa figura /XVIII w./ fundatora konwentu – Jaksy Gryfity.
W nawie jest sześć barokowych ołtarzy z XVIII wieku, wśród nich ołtarz bł. Bronisławy z jej relikwiami w złoconej trumience.
Pozostałe ołtarze poświęcone są: Najświętszej Trójcy, Matce Bożej Niepokalanie Poczętej, Św. Norbertowi, Św. Józefowi i Świętej Rodzinie ze św. Joachimem i Anną.
Po lewej stronie kościoła znajduje się marmurowa chrzcielnica z XVII w. fundacji ksieni Doroty Łukowskiej.
Prezbiterium obiega klasycystyczna kolumnada /1777 r./ zaprojektowana przez ksienię Magdalenę Otffinowską.
W apsydzie ołtarza głównego znajduje się wizerunek św. Jana Chrzciciela pędzla Władysława Łuszczkiewicza z 1876 r.
Pomiędzy kolumnami - owalne medaliony ze świętymi z zakonu Norbertanek i Norbertanów.
Przy tęczy znajduje się ambona z 1876 r.
Od strony północnej mieści się zakrystia, której wystrój powstał dzięki Magdalenie Otffinowskiej w 1776 r.
W przedsionku przy wejściu do zakrystii znajduje się marmurowy lawaterz z 1696 r. fundacji ksieni Zofii Urnańskiej.
 
Rzymskokatolicka Parafia Najświętszego Salwatora
ul. Kościuszki 88  Kraków
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
zabytki sakralne w Polsce

zabytki sakralne

podziemia

podziemia

miasta

miasta

zamki i pałace

zamki i palace

skanseny

skanseny

parowozownie

parowozownie

muzea

muzea

miejsca wyjątkowe

miejsca wyjatkowe

forty i twierdze

forty i twierdze

zabytki sakralne

zabytki sakralne

Woda

spływy kajakowe

splywy kajakowe

polecane rejsy

polecane rejsy

imprezy

imprezy wodniakow2

Żaglowce

zlot zaglowcow

Góry

rajdy, zloty

rajdy i zloty

imprezy górskie

imprezy gorskie

szkolenia

szkolenia porady

testy sprzętu

testy sprzetu

przewodnicy

baza przewodnikow

schroniska

schroniska gorskie

fotorelacje

fotorelacje

wyprawy

wyprawy

serwisy pogodowe

komunikaty GOPR, TOPR

mapy Tatr online

Małopolska Gościnna

MAŁOPOLSKIM SZLAKIEM ZAMKÓW, SKANSENÓW I PODZIEMI TURYSTYCZNYCH
 
       
 

Wyprawy pod naszym patronatem



Klubpodroznikow.com wykorzystuje pliki cookies w celach prawidłowego funkcjonowania serwisu. Jeżeli nie wyrażasz na to zgody możesz opuścić tę stronę lub wyłączyć ciasteczka (tutaj dowiesz się jak to zrobić).

Aleja Podróżników, Odkrywców i Zdobywców

 

Polecamy

 
 

 

Odwiedza nas 89 gości oraz 0 użytkowników.