- Ten temat ma 1 odpowiedź, 1 głos, a ostatnio został zaktualizowany 10 lat, 1 miesiąc temu przez
Redakcja.
-
AutorWpisy
-
2016-01-02 o 15:23 #149791
RedakcjaModeratorMonika Witkowska jest kolejną Polką, która zdobyła Koronę Ziemi.
30 grudnia 2015r na swoim profilu Monika oznajmiła światu:
„Mam za-szczyt poinformowac Was, ze udalo nam sie zdobyc Mt. Vinson!
Dziekuje za wsparcie i trzymanie kciukow! Udalo sie ich nie odmrozic, choc temperatury siegaly minus 30 stopni Celsjusza. Pogoda byla w sumie laskawa i mamy nadzieje, ze bedzie dalej.
Ciesze sie, ze spelnilam marzenie zdobycia Korony Ziemi.
I pora na następne marzenia!”Monika wielkie gratulacje !
Planowany harmonogram wygląda następująco:
14 grudnia – wylot do Chile
15 grudnia – spotkanie z ekipą w Punta Arenas (południe Chile)
16 grudnia – sprawdzenie ekwipunku, formalności
Tak właśnie będzie – trzeba będzie tachać plecak i ciągnąć załadowane sanki (ale to zdjęcie jest akurat z Mt McKinley).CZĘŚĆ GÓRSKA:
17 grudnia – wylot na Antarktydę do bazy amerykańskiej Union Glacier (4,5 godziny lotu dużym Ił-em)
18 grudnia – jak będzie pogoda – przelot z bazy Union Glacier w rejon masywu Vinsona (to już malutkim samolotem, takim na płozach)
kolejne dwa tygodnie – akcja górska na Mt Vinson
Boże Narodzenie i Nowy Rok – gdzieś na Antarktydzie
początek stycznia (wszystko zależy od pogody) – powrót do Punta Arenas
Na Hornie takie pływanie to standard.CZĘŚĆ ŻEGLARSKA:
7-9 stycznia – przedostanie się z Punta Arenas do Puerto Williams
9 stycznia – do końca stycznia – rejs razem z Mario, moim rumuńskim znajomym – celem jest opłynięcie Przylądka Horn
2 lutego – wylot do Polski
Ekipa, czyli z kim będę się wspinać? (bo nie z pingwinami 🙂
Na Antarktydę, tj. na wspinanie się na Mt Vinson, jadę z kolegami z których większość znam z wyprawy na Piramidę Carstensza. Mocny zespół, bardzo silny kondycyjne (niektórzy to ultramaratończycy), wyrobiony wspinaczkowo i z dużym doświadczeniem górskim (z 8 osób 3 były już na Evereście).
Trochę się obawiam, czy fizycznie kolegom dorównam, no ale mam jeszcze czas, aby ostro potrenować 🙂 .
Z drugiej strony pocieszam się, że skoro dałam radę na Carstenszu i w dżungli, to dam radę i na Antarktydzie.A teraz moi koledzy po kolei:
Ja i Sam na szczycie Piramidy Carstensza.
– Sam Short – przesympatyczny, zawsze uśmiechnięty Anglik, który pracuje ciągle w to innych krajach świata (ostatnio w Japonii); „everestowiec” z roku 2008, mój partner wspinaczkowy z wyprawy na himalajski Ama Dablam (jesień 2015 r.)
– Sławek Krok – chirurg z Nysy, wspinał się na Everest razem z Samem; mam nadzieję że tym razem nie będzie mi musiał udzielać pomocy, bo na Carstenszu zdejmował mi szwy 🙂
Tu z kolei na Carstenszu ze Szczepanem, Arkiem i Sławkiem.- Arek Babij – wesoły, mocno narwany górsko, mający fajne poczucie humoru chłopak z okolic Częstochowy
– Szczepan Brzeski – mieszkaniec Krakowa, podobnie jak i reszta na Carstenszu w ekpie „ścigantów”,którzy do każdego obozu przybiegali pierwsi
– Łukasz Stebelski – warszawiak. Na wyprawie na Antarktydzie będę z nim dzielić namiot.
– Piotrek Głowacki, czyli „Faraon” – wiceprezes katowickiego Klubu Wysokogórskiego, wchodzący w skład Rady Fundacji Wspierania Alpinizmu Polskiego im. J. Kukuczki.
– Paweł Prasula – z Pawłem też poznam się dopiero na wyprawie, ale to też „górski wymiatacz”.
2016-01-02 o 20:21 #149792
RedakcjaModeratorCzy tym osiągnięciem, oraz jej pozostałymi dokonaniami, Monika zasłużyła na dołączenie do tego zaszczytnego grona, jakim jest Aleja Podróżników, Odkrywców i Zdobywców ?
https://klubpodroznikow.com/index.php/content_page/97-inne3/1186-aleja-podroznikow
Do zdobycie Korony Ziemi Moniak Witkowska może dołożyć wiele innych osiągnięć. A co na to Wikipedia ?
Monika Witkowska (ur. w 1966 w Warszawie) – polska dziennikarka, pisarka, podróżniczka.
W 2003 opłynęła przylądek Horn, jako członek załogi jachtu „Stary”, a w 2010 na jachcie „Solanus” w 3-miesięcznym rejsie pokonała Przejście Północno-Zachodnie. Łącznie przebyła ponad 30 tys. mil morskich na małych jachtach, jak i żaglowcach, m.in. „Dar Młodzieży”, „Fryderyk Chopin”, „Pogoria” czy „Zawisza Czarny”.W 2011 Witkowska wraz z Börje Ivarssonem została wyróżniona w konkursie Kolosy w kategorii żeglarstwo za rejs na Czukotkę i Wyspę Wrangla. Z konkursem Kolosy wcześniej była związana jako członek Kapituły, zaś od 2012 jest członkiem Rady Kolosów.
Podczas swoich podróży odwiedziła ponad 180 krajów świata, na wszystkich kontynentach. W 2013, jako dziesiąta Polka, zdobyła szczyt Mount Everestu, a w międzyczasie – wiele innych gór w różnych masywach (m.im. Ama Dablam w Himalajach, Matterhorn i Mt Blanc w Alpach, Aconcagua w Andach, Mt Denali na Alasce, Elbrus, Kilimandżaro – wiele razy).
Ukończyła Wydział Zarządzania na Uniwersytecie Warszawskim. Pracuje jako dziennikarka pisząca o tematyce podróżniczej, żeglarskiej i górskiej, jak również jako pilot wycieczek oraz przewodnik wypraw trekingowych. Współpracowała z Gazetą Wyborczą (jako redaktorka prowadząca dodatku Turystyka), jak również z czasopismami National Geographic, Voyage, Obieżyświat, Podróże, Viva!, Twój Styl i Rzeczpospolita. Jest autorką przewodników oraz książek podróżniczych.
Bibliografia (książki)
Witkowska M., Kurs na Horn: Dziennik z rejsu, Warszawa: Prószyński i S-ka, 2009, ISBN 978-83-7648-082-4.
Witkowska M., Z plecakiem przez świat, Katowice; Chorzów: Videograf II, 2010, ISBN 978-83-7183-806-4.
Witkowska M., Krysiak P., Dzieci świata, Warszawa: „Arkady”, 2011, ISBN 978-83-213-4702-8.
Witkowska M., Kurs Arktyka. Rejs przez Przejście Północno-Zachodnie, Warszawa: Alma-Press, 2011, ISBN 978-83-7020-459-4.
Witkowska M., Kurs Czukotka, Warszawa: G+J, 2013, ISBN 978-83-7596-502-5.
Witkowska M., Everest. Góra Gór, Helion, 2013, ISBN 978-83-246-8510-3.
Witkowska M., Góry z duszą: Kilimandżaro, Mont Blanc, Ararat, Rysy, Aconcagua, Großglockner, Kala Pattar, Lobuche East, National Geographic, Warszawa: Burda NG Polska, 2015, ISBN 978-83-7596-610-7.http://www.monikawitkowska.pl/
-
AutorWpisy
- Musisz się zalogować by odpowiedzieć w tym temacie.
