Nazwa użytkownika   Hasło   Pamiętaj mnie     Przypomnieć login?   Zarejestruj się  

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
 
MIEJSCA WYJĄTKOWE     MIASTA     GÓRY     WODA     PODZIEMIA     ZAMKI I PAŁACE     ZABYTKI SAKRALNE     PAROWOZOWNIE      SKANSENY    MUZEA     FORTY I TWIERDZE     EUROPA     ŚWIAT   KONKURSY     WSPIERAMY     CIEKAWOSTKI     MEDIA     NEWSY     REKLAMA
 
testy sprzętu outdoorowego
 
gmina Złoty Stok atrakcje

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

Malaga

Największa po Sewilli metropolia regionu Andaluzja. Położona nad Morzem Śródziemnym. Góry Sierra Nevada widziane z okien samolotu tuż przed lądowanie, zapowiadają niesamowitą przygodę z tym pięknym miejsce. Region zachwyca już w powietrzu. Malaga wciąga różnorodnością i ogromem zabytków.
 
Malaga Andaluzja 1
 
Malaga to 600-tysięczne miasto w regionie Andaluzja. Zlokalizowane jest w malowniczym zakątku pomiędzy Morzem Śródziemnym, a Górami Betyckimi. Miasto jest stolicą prowincji o tej samej nazwie, ważnym ośrodkiem przemysłowym, głównie włókienniczym, cementowym i chemicznym. Klimat sprzyja uprawom drzewek pomarańczowych, bananów, bawełny, fig, winorośli i trzciny cukrowej. Ze względu na lokalizację nad morzem jest to również ważny port rybacki i handlowy, wraz ze stocznią oraz bazą marynarki wojennej. Malaga to również ośrodek turystyczny oferujący przyjezdnym piękne plaże oraz zabytki.
Niemal przez okrągły rok tłumy Europejczyków zjeżdżają tu na wakacje. Jesteśmy przecież na Costa del Sol, wybrzeżu z 320 słonecznymi dniami w roku i średnią roczną temperaturą 18 stopni C. Taką stolicą jest właśnie Malaga.



W Święta Wielkanocne miasto przeżywa przeobrażenie. Od Niedzieli Palmowej do Wielkiego Piątku liczą się tylko procesje. Organizuje je blisko 50 bractw - najdłuższe trwają nawet osiem godzin i kończą się nad ranem. Semana Santa (zwana też Semana Mayor czy Semana de Pasion) to najważniejsze i najbardziej ekscytujące wydarzenie w całym roku. Miasto przenika cudowny zapach kwitnących drzewek pomarańczowych i jaśminów wymieszany z duszną wonią kadzideł i wosku. Ulice zamieniają się w sceny spektakli łączących widowisko z religijną żarliwością.


Historia miasta

W IX w p.n.e. rozpoczęła się kolonizacja południowych wybrzeży płw. Iberyjskiego przez Fenicjan z Tyru. Jako pierwszy powstał Kadyks (Gadir) – źródła literackie datują ten fakt na 1100 r. p.n.e., ale z badań archeologicznych wynika, że w rzeczywistości nastąpiło to między 800 a 775 r. p.n.e. Później powstawały kolejne fenickie kolonie: Sexi (dziś Almuñécar), Abdera (Abra) i
wreszcie Malaka. Nazwa pochodziła prawdopodobnie od fenickiego słowa oznaczającego sól. W przypadku fenickich kolonii trudno jednak mówić o założeniu miasta. Były to raczej faktorie handlowe, zresztą w znacznym stopniu opierające się na zamieszkałej tu już wcześniej ludności iberyjskiej. Równolegle z kolonizacją fenicką rozwijała się grecka. Płw. Iberyjski pozostawał jednak terenem niejednorodnym politycznie, do czasu jej podboju przez Kartaginę. Po II wojnie punickiej i klęsce Kartaginy pod Zamą w 202 r. p.n.e. południowe wybrzeże płw. Iberyjskiego przeszło we władanie Rzymu. Municipium Malacitanum było częścią tzw. Hispanii Ulterior, a od czasów Oktawiana Augusta – Betyki (łac. Hispania Baetica). Panowanie Rzymian to okres gwałtownego rozwoju miasta. Malacitanum leżało na trasie tzw. Via Herculea lub później Via Augusta, czyli traktu łączącego Kadyks z Barceloną i dalej z Rzymem. To zapewniało miastu komunikację z innymi ważnymi osiedlami i katalizowało postęp ekonomiczny i kulturalny. To z tego okresu pochodzi teatr rzymski, który, choć niewielki, należy do najstarszych tego typu zabytków w Hiszpanii. Zachowały się również rzeźby, przechowywane dziś w miejscowym muzeum archeologicznym. Jednym z najciekawszych reliktów tej epoki jest jednak odnaleziona w 1851 r. brązowa tablica, na której zapisano Lex Flavia Malacitana, czyli statut definiujący Malacitanum jako miasto skonfederowane, o rozwiniętej samorządności. W połowie VI w., Malaga, podobnie jak całe południowe wybrzeże półwyspu, przeszła we władanie Bizancjum Justyniania. Wraz z objęciem korony wizygockiej przez Leowigilda, rozpoczęła się ekspansja Wizygotów na południe. Malaga została zdobyta w 571 r. Ten okres to czas silnego konfliktu religijnego między rdzenną, katolicką ludnością, a ariańskimi Wizygotami. Przeciw arianizmowi występował Sewer, biskup Malagi. To pierwsza znana z imienia osoba związana z miastem. Konflikty zakończyły się wraz z koronacją syna Leowigilda – Rekkareda, który zdecydował o przejściu na katolicyzm.




W 711 712 Musa (muzułmański gubernator Afryki Północnej) i jego dowódca, berberyjski wyzwoleniec Tarik, przekroczyli Gibraltar i rozpoczęli muzułmańską inwazję Płw. Iberyjskiego. Malaga padła podczas wojennej ekspedycji syna Musy, Abd al-Aziza w 716, i od tego czasu aż do XV stulecia znajdowała się pod władaniem muzułmanów.
Ten czas to wielki rozkwit miasta, otoczonego murami z pięcioma dużymi bramami oraz licznymi przedmieściami. Malaga była wówczas najważniejszym portem na południowym wybrzeżu dzisiejszej Hiszpanii. Po rozpadzie kalifatu Umajjadów stała się stolicą niewielkiej taify pod panowaniem berberyjskiej dynastii Hammudi. W 1237 r., po upadku Almohadów, wraz z innymi miastami regionu dostała się we władanie grenadzkich Nasrydów i stało się stolicą jednej z trzech prowincji zwanych coras – Rajja. Królestwo zaludnione było wówczas przez muzułmanów i tzw. trybutariuszy, tj. ludność nieislamską, ale płacącą podatki. W Maladze szczególnie licznie reprezentowani byligenueńczycy, obdarzeni zresztą licznymi przywilejami. Miasto było wówczas centrum rzemiosła stoczniowego, tkactwa i handlu afrykańskim złotem.
Pod koniec XV w. katoliccy królowie Hiszpanii postanowili skończyć z muzułmańskim królestwem na Płw. Iberyjskim. Malaga upadła w 1487 r. W przeciwieństwie do innych, zdobytych wcześniej twierdz broniła się zaciekle, toteż po jej zdobyciu królowie wzięli do niewoli wszystkich żywych mieszkańców miasta. Pięć lat później padła Grenada i ta data uznawana jest za koniec rekonkwisty. Na pamiątkę zwycięstwa w Maladze wzniesiono klasztory de la Victoria(zwycięstwa) i de la Trinidad (Trójcy Św.).
Malaga katolicka pełniła ważną funkcję handlową po odkryciu Nowego Świata. W XVII w. rozpoczął się jednak powolny upadek miasta. Spory wpływ miało na to wygnanie Morysków po edykcie z 1609, a także epidemie oraz klęski żywiołowe, które regularnie nawiedzały miasto – głównie powodzie wywołane przez Guadalmedinę.
24 sierpnia 1704, podczas wojny o sukcesję hiszpańską doszło do bitwy morskiej pod Malagą.
14-15 października 1810, podczas wojen napoleońskich doszło do zwycięskiej obrony nieodległej twierdzy w Fuengiroli – 30 km na południowy zachód od Malagi wzdłuż wybrzeża, dowodzonej przez kpt. Franciszka Młokosiewicza siłami 4 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego przed korpusem brytyjskim lorda Blayneya.
Kryzys zaczął przechodzić w XVIII stuleciu, a już w XIX rozpoczął się kolejny rozkwit. Malaga szybko stała się jednym z najintensywniej rozwijających się miast Hiszpanii. Na zachodzie miasta powstały liczne zakłady przemysłowe, rozbudował się port, a w mieście osiedlili się liczni handlowcy z Kastylii i zagranicy. We wschodniej części miasta zbudowano wówczas liczne wille i hotele w stylu belle époque. W tym czasie Malaga, podobnie jak inne miasta Hiszpanii, była też jednak świadkiem burzliwych wystąpień przeciwko absolutystycznym rządom Ferdynanda VII. Na plaży pod miastem rozstrzelano w 1831 r. powstańca José Maríę Torrijosa i jego 52 towarzyszy. Koniec XIX w. to kolejny kryzys w historii miasta – zamykane były kolejne fabryki, okoliczne winnice dotknęła plaga filoksery. Miasto powoli zamierało. Dodatkowym ciosem były intensywne bombardowania Malagi przez siły frankistowskie podczas wojny domowej 1936-39.
W latach 60. XX stulecia dzięki turystycznej modzie na Hiszpanię i Costa del Sol rozpoczął się kolejny rozkwit gospodarczy miasta.



Semana Santa

Jakie były początki? Gdy w 1487 r. Królowie Katoliccy - Izabela i Ferdynand - odbili Malagę z rąk Maurów, zaczęły powstawać liczne konwenty i religijne bractwa. Zajmowały się grzebaniem zmarłych i opieką nad chorymi; z czasem zaczęto odgrywać Pasję, wykorzystując ruchome drewniane figury. Jedną z nich jest Jezus błogosławiący lud - do dziś niesiony w procesji.
W orszaku idzie nawet kilka orkiestr (dęte i perkusyjne), grają uroczystą muzykę pisaną specjalnie na tę okazję. Prócz nich ciągną w dwóch szeregach nazarenos - członkowie bractwa, od kilkudziesięciu do nawet 900, w wysokich na metr spiczastych kapturach.Penitentes niosą świece, wśród nich jest sporo dzieci. Poprzedzają tron z figurą Jezusa i drugi z Matką Boską. Taki wędrujący ołtarz waży kilka ton, niesie go na barkach nawet kilkuset hombres de trono. Czasem Jezusowi towarzyszą inne rzeźbione w drewnie postaci - apostołowie z Ostatniej Wieczerzy (siedzą przy stole), rzymscy legioniści (na koniach), oprawcy (biczują Jezusa). Niektóre trony są bardzo stare, barokowe, a autorami figur są znani rzeźbiarze. Wszystkie zdobią przebogate baldachimy i kandelabry, haftowane płaszcze i dywany z tysięcy żywych kwiatów, głównie z goździków (jak dowiedziałam się z gazet, malagueno Baltasar Ponce z bractwa Penas dostał medal za to, że od 40 lat układa dywan dla Matki Boskiej). Niektóre procesje rozrzucają pachnące gałązki rozmarynu, a przypadkowi śpiewacy intonują saetas - religijne pieśni, które brzmią jak płacz.


Wielki Tydzień wymaga żelaznej kondycji - wiele godzin spędza się, wyczekując w gęstniejącym tłumie (i upale) na moment pojawienia się paso, a potem przebijając się ku innym miejscom. Niektórzy wykupili numerowane miejsca na krzesełkach po mniej więcej 30 euro (trybuny honorowe droższe), w ciągu dnia krzesełka leżą poskładane na stosach, rozstawia się je przed wymarszem procesji.


Wszyscy malaguenos noszą przy sobie małe książeczki z procesyjnym "rozkładem jazdy" (oczywiście chodzi się pieszo, stara część Malagi jest wtedy wyłączona z ruchu). Nie ma tu żadnej improwizacji - ów "rozkład" jest precyzyjnie rozpisany na dni, godziny i miejsca. W końcu przygotowania trwają cały rok, a historia sięga pięciu wieków wstecz.


Zabytki

Najbardziej interesującym zabytkiem w hiszpańskiej Maladze jest La Alcazaba. Jest to słynna, wznosząca się nad miastem forteca, budowana od VII do XI wieku naszej ery. Wejście do fortecy stanowiła brama Puerta del Christo. Ta brama miała szczególne znaczenie historyczne, ponieważ właśnie przy niej odprawiano pierwszą msze po chrześcijańskim zwycięstwie. La Alcazaba to największa w całej Hiszpanii budowla warowna wzniesiona przez muzułmanów.




Kolejnym interesującym zabytkiem jest Castillo de Gibralfaro zbudowany w XIV wieku, z którego do dziś zachowały się jedynie solidne baszty obronne. Zamek jest znany z faktu, że miało tu miejsce 3-miesięczne oblężenie mieszkańców Malagi przeciwko katolickim monarchom Ferdynandowi i Izabeli.

























Z kolei przez 200 lat od 1528 roku budowano katedrę w Maladze. Pierwotny plan zakładał zbudowanie dwóch wież, niestety z przyczyn finansowych powstała tylko jedna z nich. Katedra nazywana jest La Manquita, co w luźnej interpretacji znaczy „jednoręka kobieta". Malaga szczyci się swoją architekturą sakralną, którą reprezentują: Kościół de los Martires, Kościół de Santiago, Kościół del Santo Christo de la Salud, Kościół San Juan Bautista.








Muzea
Najciekawszym muzeum w maladze jest Muzeum Picassa. Malarz właśnie w tym mieście się urodził i został ochrzczony w katedrze. Muzeum zostało założone przez Junta de Andalucia. Można tu podziwiać wiele prac Picassa, reprezentujących wszystkie etapy malarstwa, przez które przeszedł artysta - od czasów młodości aż po dzieła stworzone w ostatnim etapie życia artysty. Drugim wartym odwiedzenia muzeum jest Muzeum Archeologiczne. Znajdują się w nim ważne, archeologiczne zbiory od czasów panowania Fenicjan po epokę Maurów, w tym rzymskie rzeźby i mozaiki, arabska ceramiką oraz eksponaty z czasów prehistorycznych.



Spacer uliczkami Malagi:






























Costa del Sol
Słoneczne Wybrzeże, bo tak tłumaczy się nazwę Costa del Sol to największa atrakcja Malagi poza zabytkami. Słońce świeci tu przez 300 dni w roku, a region uważany jest za najcieplejszy w całej Hiszpanii. Pomijając urokliwe drzewka pomarańczowe i fantastyczny w sensie turystycznym klimat, dodatkowym atutem są plaże. Większość z nich jest bardzo szeroka i czysta, a lokalizacja w pięknych zatoczkach dodatkowo sprawia, że są komfortowe. Niestety ich urok doceniają turyści, stąd zwykle jest tu sporo plażowiczów. Łączna długość plaż na Costa del Sol to około 15 kilometrów. Przed sezonem można znaleźć tu jednak wytchnienie.


Na Costa del Sol znajduje się ponad 30 pól golfowych, uważanych za najlepsze w Europie. Niebywałą atrakcją turystyczną jest również znajdujący się w pobliżu Gibraltar, który znajduje się zaledwie krok od Maroka. W Andaluzji narodziło się flamenco, stąd wywodzi się tradycja ludowych zabaw i festynów, corrida. Kto dziś nie słyszał lub chociażby ukradkiem oka nie widział gdziekolwiek walki torreadora z bykiem? Corrida de Toros czyli walka z bykiem potocznie zwana corridą posiada swoje wielowiekowe tradycje. Zwyczaj ten przywędrował prawdopodobnie z Półwyspu Iberyjskiego sprowadzony przez Arabów. Inne wersje wskazują na Rzymian lub Kartagińczyków. Natomiast po raz pierwszy corrida odbyła się około roku 1300. Obecnie jest to jeden z symboli Hiszpanii.


Arena corridy w Maladze

Poza plażami, górzysta prowincja ma bardzo interesujące miejsca do odwiedzenia, jak wąwóz El Chorro. Jest miejscem docelowym wielu wycieczek i wypraw. Wszystko dzięki idealnym warunkom do wspinaczki skalnej. Amatorzy i profesjonaliści zjeżdżają tu z różnych stron świata, by zmierzyć się z wysokimi na kilkaset metrów urwiskami. Mowa o El Chorro – Europejskiej Mekce nie tylko wspinaczki, ale także kolarstwa górskiego i wędrówek pieszych.


El Chorro to właściwa nazwa małej wsi, która znajduje się w malowniczej części Malagi. Od samego miasta oddalona jest o zaledwie 60 kilometrów, zatem chcąc odwiedzić ją można równie dobrze zatrzymać się w samej Maladze, co w przyjmującym gości przez cały rok El Chorro. Bliskość wybrzeża sprzyja wypoczynkowi biernemu w jednym z tutejszych kurortów, natomiast samo El Chorro to wybór dla aktywnych.
Miejscowość położona jest w malowniczym, górskim terenie. Okoliczne jeziora i rzeki w swoisty sposób zdobią tereny w okolicach El Chorro, ale to nie one są przyczyną zainteresowania aktywnych turystów. Największą atrakcją tego rejonu jest bowiem wąwóz, utworzony przez rzekę spływającą ze szczytów pobliskich gór. To cenione w międzynarodowym środowisku alpinistów miejsce stało się miejscem docelowym wielu wypraw.








W roku 1921 wybudowano tutaj linię kolejową wiodącą systemem tuneli i mostów wzdłuż jednej ze ścian wąwozu, a także, w celach pomocniczych w stosunku do prowadzonych prac, wykuto w skałach system tuneli wodnych oraz poprowadzono ścianami wąwozu ścieżkę opartą na betonowych platformach, nazwaną el Caminito del Rey, na cześć króla Alfonso XIII który nadzorował prace i dokonał uroczystego otwarcia ścieżki. Ścieżka wybudowana została przez więźniów na początku XX wieku w latach 1914-1921. Jak mówi legenda, król Alfonso XII nie był w pełni władz umysłowych ,niezależnie od tego czy to prawda, czy nie, ścieżka jest dzisiaj rzeczywiście miejscem nieco szalonym. Nieremontowana od lat jest bardzo niebezpieczna. Skruszały, cienki beton sprawia wrażenie przetartego materiału, czasem jest dziurawy, a miejscami całkiem go brak. Ścieżka prowadzi przez wąwóz którego ściany osiągają 700 m wysokości. Z kolei w górnej części wąwozu odległość pomiędzy jego ścianami (każda o wysokości ponad 100 m) mierzona w połowie ich wysokości jest rzędu kilkunastu metrów, dzięki czemu jest to jeden z najbardziej stromych wąwozów skalnych w Europie. Okolice wąwozu są jednym z najbardziej znanych regionów wspinaczkowych Europy - w promieniu kilku kilometrów od miejscowości El Chorro znajduje się ponad 1500 ubezpieczonych dróg wspinaczkowych w pełnym zakresie trudności. Ścieżkę przejść może każdy z zachowaniem szczególnej ostrożności i asekuracji. Na trasie "spaceru" znajdują się specjalne liny przymocowane do skał, do których należy się przypiąć podczas przejścia przez niebezpieczne odcinki.










Aż do 2000 roku ścieżką króla przechadzali się co odważniejsi turyści. Wszystko z powodu niebezpiecznego położenia i wypadków, które zdarzały się tu zbyt często. Kilka osób wejście na ścieżkę przepłaciło własnym życiem, stąd zapadła decyzja o zamknięciu ścieżki.


Fot. Krzysztof Pawlik

W drodze do El Chorro:










Kuchnia hiszpańska

Hiszpania ma dostęp do Morza Śródziemnego i Oceanu Atlantyckiego, dzięki czemu bogactwa tych zbiorników znalazły swoje miejsce w kuchni Hiszpanii. W przepisach tego kraju znaleźć można mnóstwo pomysłów na dania m.in. z ryb, ośmiornic i wodorostów.
Owoce: Tamtejszy klimat sprzyja uprawie południowych warzyw i owoców, takich jak cytrusy, daktyle, bakłażany, cukinie i pomidory. Kraj słynie z produkcji wina i oliwek, które Hiszpanie chętnie wzbogacają rozmaitymi farszami, np. serem, cytrynami i anchovis. Hoduje się także bydło i owce.
Tradycyjne potrawy: Wiele dań występujących niemal w całej Hiszpanii rozpoznawalnych jest jako typowe potrawy hiszpańskie na świecie. Do nich zaliczyć należy ryżową paellę, chłodnik gazpacho, ziemniaczaną tortillę (tortilla de patats) i krem kataloński. Jednak każdy z regionów może poszczycić się własnymi, spotykanymi tylko na danym obszarze specjałami. Spowodowane jest to faktem, że prawie każdy region był niegdyś niezależnym państewkiem z własnymi tradycjami. Mimo późniejszego zjednoczenia pod jedną flagą, mieszkańcy poszczególnych części kraju zachowali swoje zwyczaje i tradycje kulinarne.


Warzywny chłodnik gazpacho zmiksowany z chlebem to typowe danie andaluzyjskie


Paella z owocami morza i mięsem


Smażone kalmary


Tortilla





Przystawki: W Hiszpanii zazwyczaj jako przystawkę przed głównym posiłkiem podaje się tzw. tapas. Zwyczajowo serwuje się ją na niewielkich talerzykach, od których wzięła się ich nazwa. Najpopularniejsze tapas to: kawałki hiszpańskich szynek jamon serrano i jamon iberico, ostre kiełbaski chorizo lub oliwki. Tapas podaje się także w tawernach jako zakąski do wina.




Napoje: Na stole hiszpańskim nie może zabraknąć dzbana Sangrii z lodem i kawałkami świeżych owoców. W ten sposób podane wino wprawdzie bardziej przypomina kompot, za to świetnie gasi pragnienie i nie wpływa negatywnie na trzeźwość umysłu. Popularne jest również tinto de verano – czerwone wino z dodatkiem lodu, wody sodowej i wermutu. Wszędobylska jest także kawa i ciastka


Tradycyjny deser: churros


Natijas


krem kataloński



I oczywiście świeży sok z pomarańczy

 Dojazd z lotniska do centrum Malagi pociągiem podmiejskim to koszt 1.8 euro. Bilet kukuje sięw automacie przy zejściu do tunelu kolejki, identycznie jak np wejście do metra w Warszawie. Bilet (ten sam) potrzebny jest także przy bramkach wyjściowych. Do Malagi z Krakowa lata m.in. KLM a bilet w normalnej cenie to ok 600 pln. Oczywiście są okazje na tanie loty u innych przewoźników. Z łatwością można polecieć za ok 200 pln w obie strony.

 Malaga Andaluzja 2

Warto wydać 10 euro na bilet i zrobić zdjęcia z diabelskiego młyna. Panorama na całe miasto oraz na Sierra Nevada.

Malaga Andaluzja 7

Noclegi nie muszą być drogie. Oczywiście można wybrać droższy hotel, lub znacznie tańszy hostel.  Sprawdzony hostel to La Casa Mata Central, https://lacasamatacentral.com/ w bocznej uliczce w samym centrum Malagi.
Do dyspozycji jest kuchnia z pełnym wyposażeniem, kawą, herbatą i innymi napojami. Jest także wypożyczalnia rowerów. Pokój 1 osobowy na dwie noce to koszt € 52.

Malaga jedzenie i noclegi 2

Ceny jedzenia w pizzeriach czy innych szybkich barach, zaczynają się od 2 euro. Takich miejsc jest bardzo dużo.

Malaga jedzenie i noclegi 1

Malaga jedzenie i noclegi 3

 

podziemia

podziemia

miasta

miasta

zamki i pałace

zamki i palace

skanseny

skanseny

parowozownie

parowozownie

muzea

muzea

miejsca wyjątkowe

miejsca wyjatkowe

forty i twierdze

forty i twierdze

zabytki sakralne

zabytki sakralne

Woda

spływy kajakowe

splywy kajakowe

polecane rejsy

polecane rejsy

imprezy

imprezy wodniakow2

Żaglowce

Góry

rajdy, zloty

rajdy i zloty

imprezy górskie

imprezy gorskie

szkolenia

szkolenia porady

testy sprzętu

testy sprzetu

przewodnicy

baza przewodnikow

schroniska

schroniska gorskie

fotorelacje

fotorelacje

wyprawy

wyprawy

serwisy pogodowe

 SERWIS POGODOWY

komunikaty GOPR, TOPR

 
komunikaty GOPR TOPR

 

 

 

mapy Tatr online

 

Małopolska Gościnna

SKANSENY I MUZEA PLENEROWE W MAŁOPOLSCE 3   Zamki i obiekty obronne w Małopolsce 2  PODZIEMIA W MAŁOPOLSCE 2
 
 
Wybrane i polecane szlaki rowerowe
 

Aleja Podróżników, Odkrywców i Zdobywców

 
 
 
jak zarabić na swoim blogu 2

Polecamy

Obiekty UNESCO w Polsce

 
Polskie obiekty na Liście UNESCO
 
Szczyty Tatr Polskich alfabetycznie
 

szczyty pasm górskich w Polsce

 
niebezpieczne zwierzęta w Polsce
 
najbardziej niebezpieczne lotniska na świecie
 
najniebezpieczniejsze rośliny świata
 
najwyższe drzewa świata
 
najdłuższe mosty świata
 
najdziwniejsze budynki świata

Odwiedza nas 116 gości oraz 0 użytkowników.